
In juli kwamen in de Oude Abdij van Drongen zestig jezuïeten samen vanuit Ierland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Nederland en België voor een gemeenschappelijke retraite: de Common Mission Retreat. Dit deden ze op uitnodiging van de Algemeen Overste van de jezuïeten, Pater Arturo Sosa, om samen te onderscheiden over de vraag waartoe God hen vandaag gezamenlijk roept.
In juli kwamen in de Oude Abdij van Drongen zestig jezuïeten samen vanuit Ierland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Nederland en België voor een gemeenschappelijke retraite: de Common Mission Retreat. Dit deden ze op uitnodiging van de Algemeen Overste van de jezuïeten, Pater Arturo Sosa, om samen te onderscheiden over de vraag waartoe God hen vandaag gezamenlijk roept.
Ook al hebben jezuïeten de gewoonte om jaarlijks zelf op retraite te gaan, toch was deze gemeenschappelijke retraite met andere jezuïeten iets ongewoons. Er heerste nieuwsgierigheid naar elkaar, maar evenzeer scepsis over het verplichte samenkomen en ook ongerustheid over een mogelijke structuurverandering binnen de Sociëteit van Jezus in onze gebieden.
Download hier het verslag en informatie over de opvolging van de Common Mission Retreat
De jezuïeten verbleven tien dagen in de Oude Abdij. Elke dag kregen ze aandachtspunten mee voor hun persoonlijke gebed, dat werd gevolgd door uitwisselingen in kleine groepjes en afgesloten met een plenaire uitwisseling. De grote, mooie bomen van het park van de Oude Abdij gaven schaduw en bescherming over deze grote groep. De hele retraite werd begeleid door een internationaal facilitating team, onder leiding van ‘onze’ Bart van Emmerik, s.j..
“Drongen was een intense ervaring van het leven van het religious body, waarbij geen moment het bredere apostolic body uit het oog werd verloren. Het is voor ons natuurlijk om in teams met anderen te leven en te werken. “Ik wordt wij” – niet alleen voor jezuïeten onder elkaar, zoals tijdens de retraite, maar eveneens in hun dagelijks elven, dat wij zo vaak delen met zovele andere mannen en vrouwen.”
(uit de eerste reactie van de hogere oversten, afsluitende plenaire vergadering)
Gemeenschappelijke onderscheiding vraagt een grote openheid van de betrokkenen, alsook vrijmoedigheid, vertrouwen, wijsheid en moed. Het vroeg van de aanwezige jezuïeten om niet als een groep individuen in parallelle lijnen te bidden, maar eerder om zichzelf op te vatten als een biddend en onderscheidend collectief. Dat is, ook voor jezuïeten, best wel een uitdaging, zo bleek. De dynamiek van de Geestelijke Oefeningen bewees echter opnieuw zijn kracht: het hielp de deelnemers om te groeien in innerlijke vrijheid, en om de Geest te laten werken, en om samen te kijken naar de jezuïetenidentiteit en de gemeenschappelijke missie van de jezuïeten in deze landen.
Verschillende deelnemers benoemen als belangrijkste vrucht van deze retraite de versterkte broederlijke band en vriendschap onder jezuïeten. Het besef van gemeenschappelijke jezuïetenidentiteit uitte zich in levendige gesprekken, respectvolle en zachtmoedige tussenkomsten, energieke brainstorms tijdens de pauzes, en mondde uit in een gedeeld verlangen én noodzaak om Christus in het middelpunt van hun leven en zending te blijven plaatsen.
Tot concrete voorstellen omtrent de gemeenschappelijke missie kwamen de jezuïeten niet, maar dat was dan ook niet de bedoeling. De retraite bracht wel “het verlangen en de vastberadenheid aan het licht om de ingezette beweging voort te zetten, met het oog op het opbouwen en implementeren van een gemeenschappelijke visie voor de zending van de Sociëteit van Jezus in Noordwest-Europa” (uit de brief van Pater Generaal aan de hogere oversten).
Zo werd onder meer duidelijk dat de sterke innerlijke focus tijdens deze retraite geworteld was in een diepe gerichtheid op de buitenwereld. De hogere oversten formuleerden het zo in hun brief aan Pater Generaal: “Men keek naar binnen om de waardering voor de eigen jezuïetenidentiteit te verdiepen, om het apostolische doel van de Sociëteit beter te dienen.” De deelnemers spraken hun vertrouwen uit in de hogere oversten en in de reguliere bestuursstructuren van de Sociëteit om waar nodig concrete beslissingen te nemen.
Pater Generaal reageerde alvast positief in zijn antwoordbrief: “Deze retraite was een gelegenheid om de aanvankelijke scepsis die bij sommige leden leefde te overwinnen. Bovenal schonk het een krachtig gevoel van troost en hoop voor de toekomst.” Om de hogere oversten te ondersteunen in de volgende stappen duidde hij Pater Victor Assouad, zijn assistent voor West-Europa, aan om de komende twee jaar facilitator te zijn in het voortzetten van dit proces.
De opdracht van Pater Generaal voor deze provincies en regio past in zijn oproep aan de hele Sociëteit en hun netwerken om bestaande structuren te ‘herverbeelden’, om te denken in termen van ‘samenwerking’ en ‘netwerken’. Daarmee wil Pater Generaal aangeven dat hij vooruitdenkt, en bekijkt hoe de Sociëteit van Jezus ook in de komende tijd haar missie kan blijven uitvoeren. Voor deze herverbeeldingsoefening nodigt Pater Generaal alle jezuïeten en hun partners in mission uit om gebruik te maken van de gemeenschappelijke onderscheiding. Het toont hoezeer dit proces geworteld is in gezamenlijk gebed, hoezeer het proces dus alle kansen krijgt om te spreken van de Geest.
Download hier het verslag en informatie over de opvolging van de Common Mission Retreat
Bekijk alle berichten